Dag van de ondernemer

Een interview met 

Marijke Mol: ’Ik vind het onderwijs fantastisch, maar ik miste de vrijheid’.

Het was al vroeg duidelijk: of ze wordt kok, of ze gaat werken in het basisonderwijs. De koksopleiding maakte ze af, maar het werkgeluk vond ze niet in de keuken. Ze stopte met haar baan en ging terug naar school. Op haar zesentwintigste studeerde ze af aan de pabo en nu blikt ze samen met Edulance terug op haar carrière in het onderwijs. 

Marijke groeide op in het loonbedrijf van haar ouders. Zodra ze haar rijbewijs had, werd ze op pad gestuurd om onderdelen te halen. Ze zag de vrijheid die haar ouders hadden. ‘Dat is gewoon heerlijk’, lacht ze. Na een lange studieperiode ging ze vijf maanden reizen in Australië. Haar moeder belde dat ze een aanbod had gekregen voor een baan in het onderwijs. ‘Ik had alleen een telefoon en een Volkswagenbusje. Ik zat in the middle of nowhere tussen Melbourne en Perth.’ Marijke schreef een motivatiebrief in de notities van haar telefoon en vroeg haar zus om de opmaak te verzorgen. Het kenmerkt haar ondernemersmentaliteit. Ze werd aangenomen, en een week voor de start van het nieuwe schooljaar was ze terug in Heerhugowaard.

Starten in loondienst
Marijke deed zeven jaar lang veel ervaring op als bovenbouwleerkracht bij een basisschool. Daarna was ze toe aan de volgende stap: werken in het voortgezet onderwijs. Hier scoorde ze hoog op pedagogisch en didactisch handelen, effectief klassenmanagement en een professionele werkhouding. Toch raakte haar batterij snel leeg en belandde ze bijna in een burn-out: ‘Ze zagen mij al als volledige leerkracht en niet als starter in het voortgezet onderwijs.’

‘Ik moet wat anders.’
‘Ik vind het onderwijs fantastisch. Ik vind de kinderen fantastisch, maar ik miste de vrijheid.’ Marijke ging parttime werken in het onderwijs en startte daarnaast met Optidee. In haar woonkamer heeft ze heerlijk comfortabel beddengoed en andere comfortproducten opgeslagen. Naast haar baan in het onderwijs komt ze nu als gastvrouw bij mensen thuis met haar Optivezelproducten. ‘Gezellig,’ vindt Marijke.

Verkennen in het onderwijs
Marijke is een onderzoeker. ‘Ik blijf nieuwe aspecten van het onderwijs verkennen,’ vertelt ze. Ze besloot als freelance leerkracht aan de slag te gaan in Noord-Holland. ‘Ik wilde zien wat er speelt in het onderwijs, en door flexibel te zijn kan dat veel makkelijker. Ik ben niet verplicht tot een stichting.’ Marijke wist de weg naar de Kamer van Koophandel al te vinden en voelde zich ervaren genoeg om als zelfstandige in het basisonderwijs te werken.

dag van de ondernemer

‘Jij bent overal bij.’
Marijke ziet dat door het lerarentekort zzp’ers niet worden ingezet als tijdelijke inval voor een periode van zwangerschapsverlof of ziekte, maar als vaste leerkracht voor de groep. Er wordt dus een mate van verantwoordelijkheid en betrokkenheid verwacht. Marijke vertelt: ‘Een collega vroeg mij laatst: krijg jij niet veel feedback omdat je zzp’er bent? Je hoeft toch geen extra taken te doen, zoals vergaderingen?’ Marijke’s antwoord: ‘Nou, dat doe ik allemaal wel!’ ‘Ja,’ zegt haar collega, ‘jij bent eigenlijk overal bij.’ Er is geen dag dat Marijke om 14:15 uur het klaslokaal verlaat. Ze vindt het belangrijk om deel te nemen aan de taken van het team. Die afspraak heeft zij overigens ook gemaakt met de directeur. ‘En dat is het grote verschil waarom ze blij met me zijn.’

Ambitie
Marijke is sinds kort gecertificeerd Rots & Water-trainer. Het is haar ambitie om deze training vanaf volgend jaar te gaan geven. Daarnaast wil ze ook rekencursussen verzorgen en advies geven aan onderwijsinstellingen over rekenmethodes. ‘Het is afhankelijk van hoeveel animo ervoor is en hoeveel werk ik ervoor krijg. Tot die tijd blijf ik drie dagen per week in het basisonderwijs werken.’

Meer flexibiliteit in het onderwijs is wenselijk
‘Als ik al mijn overuren bij elkaar optel, houd ik van de elf weken vakantie er nog maar drie over.’ Om maar aan te geven hoe de werklast is in het onderwijs. Marijke denkt dat meer mensen de stap naar het onderwijs zouden maken als er meer flexibiliteit zou zijn. ‘Geef mensen de mogelijkheid om hun overuren op te nemen, zodat ze een keertje buiten de schoolvakanties op vakantie kunnen gaan. Een vakantie kost dan ook ineens niet meer 900 euro, maar 300 euro,’ lacht ze.